Najstarszy parlament w Polsce

     
    Początki
    Wszystko zaczęło się od pomysłu przywiezionego ze Szwecji przez Andrzeja Konopackiego. Zafascynowany możliwością wpływu na sprawy narodowe i państwowe szwedzkich kolegów, którzy wśród swoich organizacji posiadali odpowiedniki partii politycznych oraz własny parlament podejmujący dyskusje na istotne tematy, zachowując pełnię demokracji, postanowił podzielić się tą wiedzą z gdańskimi żakami.

    Pomysł został przyjęty z dużym entuzjazmem. Pierwsze kroki nad zorganizowaniem parlamentu na Politechnice Gdańskiej podjęli Czesław Druet oraz Bogusław Sakowicz, którzy opracowali strukturę parlamentu oraz przedstawili prezydium projekt ordynacji wyborczej Uczelnianego Parlamentu Zrzeszenia Studentów Polskich.

    Preludium pierwszej sesji obrad był bezpłatny dodatek do 11. numeru dwutygodnika „Uwaga”, który ukazał się 9 listopada 1957. Materiał opracowany przez Radę Uczelnianą ZSP PG, jak możemy przeczytać w książce pod redakcją M.Biziuka „Życie studenckie na Politechnice Gdańskiej” był odmianą: Pierwsza strona wygląda dość niewinnie: zwracają uwagę hasła i informacje dotyczące procedury, terminów i miejsca zapisów do ZSP, ale trzeba uczciwie przyznać, pozbawione natarczywej agitacyjności. Następnie podano aktualny skład Rady Uczelnianej

    Skromnie, z boku szpalty, zaanonsowało się Studenckie Przedsiębiorstwo Wytwórczo – Usługowe zatrudniające w większości studentów, a dochody obracające na zapomogi i inne potrzeby rzeczy w czasie studiów. Wszystkie te informacje, wyjaśnienia, propozycje i zachęty skierowane zostały do 2096 członków ZSP na Politechnice Gdańskiej i to w myśl następujących założeń: ” (…) Sądzimy, że czytając te słowa pomyślisz chwilę o swoim Stypendialnym Losie. W jakich warunkach studiujesz, jakim systemem poznajesz świat, co jesz na obiad, jak mieszkasz, co będziesz robił po ukończeniu studiów, nie jest Ci chyba obojętne”.

    Pierwsza sesja Parlamentu Studentów Politechniki Gdańskiej
    Listopadowe wybory do ZSP były jednocześnie wyborami do parlamentu. Były to pierwsze bezpośrednie, powszechne i równe wybory, odbywane tajnie. Posłami do parlamentu zostali kandydaci, którzy uzyskali największą liczbę głosów wg kolejności.

    25 listopada 1957 w Auli Politechniki Gdańskiej odbyła się pierwsza sesja uczelnianego parlamentu ZSP. „Gaudemus igitur” rozpoczęło trwającą do dziś demokrację akademicką, mając na uwadze słowa przemówienia inauguracyjnego ówczesnego rektora Politechniki Gdańskiej prof. Wacława Balcerskiego: „Oczekuję od parlamentu godnego i rzetelnego reprezentowania interesów studentów. Mam nadzieję, że parlament stanie się szkołą działania i spełni ważną rolę dydaktyczną – da umiejętność działania studentom i stanie się szkołą demokratycznego myślenia”.

    Pierwsza sesja trwa dwa dni, w trakcie których poruszono wiele różnorodnych problemów jak np. budowę chodnika przy ul. Siedlickiej. Drugie obrady – 16 marca 1958 dotyczyły spraw ekonomicznych, tj. niedostateczne wyżywienie w akademickich ośrodkach zdrowia, pozbawienie opieki świeżych absolwentów itp. Trzecia natomiast skupiła się wokół tematyki przeciążenia programów nauki. Parlament zaczął funkcjonować na dobre.

    Lata 60-te
    „W tej kadencji mniej się mówiło, a więcej robiło” tak o pierwszej kadencji lat 60 – tych mówił jej przewodniczący. Szczególną wagę przywiązywano wówczas do kwestii nauki, opracowano w tym czasie m.in. program opieki na pierwszym roku, zakres obowiązków opiekunów grupy, na którym wzorowały się inne uczelnie. Ułożona została również ankieta dotycząca obciążenia programowego studenta, stopnia trudności i przyczyny niezrozumiałości wykładów. Doceniając wkład pracy i poświęcenie kolegów i koleżanek UP ZSP PG wystąpił do władz uczelni o wynagradzanie najlepszych studentów. W czasie tym swoje początki miała również nagroda „Czerwonej Róży”.

    Lata 60–te to okres wzmożonego organizowania się studentów na PG (liczba zrzeszonych w organizacjach sięgała 89,5%), jak również pierwszych jubileuszy parlamentu tj. V czy X lecie. Z okazji 5 – lecia Uczelnianego Parlamentu ZSP PG 22.IV 1963 obchodzono nadzwyczajną jubileuszową sesję parlamentu, radio Sar nadało „Gaudeamus igitur”, zaś jego magnificencja rektor prof. Kazimierz Kopecki czekał ponad godzinę na swoich gości z bankietem. Uczelniany Parlament zajmował się w ramach komisji kultury organizowaniem wydarzeń kulturalnych tj. koncerty muzyczne, wystawy malarskie i fotograficzne czy przedstawienia teatralne.

    Kadencje lat 65/66 i 66/67 to okres działania parlamentu m.in. pod hasłem „Razem zaczynamy – razem kończymy studia”, co bywało trudne do spełnienia przy 6 dniach nauki tygodniowo i jednym poświęconym na studium wojskowe, wiążące się czasami z całodobową służbą wartowniczą. 28 października 1967 obchodzono jubileusz 10-lecia UP.

    Trudne lata 70-te
    Końcówka lat 60 – tych jaki i lata 70 – te dla Uczelnianego Parlamentu to czas wielkich ograniczeń, których wyrazem było m.in. uniemożliwienie zoorganizowania Neptunalii w roku 1967 i zawieszenie ich do roku 1971, po czy likwidacja Zrzeszenia Studentów Polskich w 1973 roku. Słuch po Neptunaliach zaginął aż do 1995 roku. Na jednej z sesji parlamentu studenci w dość spektakularny sposób wyrazili swój sprzeciw wnosząc na salę obrad trumnę z napisem Neptunalia oraz transparent z nadrukiem:

    Ś.P.
    „Neptunalia”
    1967
    zginęły śmiercią męczeńską
    zamordowane
    przez władze ZSP

    Co raz większy nacisk władze uczelni zaczęły kłaść na pracę ideowo – wychowawczą (organizacja imprez rocznicowych), czynów społecznych czy studenckich praktyk robotniczych.

    Samorząd chcąc nie zaprzepaścić dotychczasowego dorobku zajął się kulturą, turystyką, sportem, kołami naukowymi i spółdzielczością. W okresie tym notuje się początki m.in. słynnego kabaretu i zespołu jazzowego Flamingo. Bardzo aktywnie działały wówczas kluby studenckie proponując żakom pełną gamę imprez muzycznych, plastycznych i teatralnych. Sztandarowa impreza PG były studenckie „Przetargi” ( lata 1965 – 1970) obejmujące przegląd studenckich teatrów, kabaretów, konkursy plastyczne, fotograficzne, literackie, turnieje tańca i występy chórów.

    Wyrazem zainteresowania turystyką i piosenką rajdowa jest powstała w 1971 roku i organizowana do dziś, przez FIFY, Bazuna – czyli Ogólnopolski Przegląd Piosenki Turystycznej.

    W marcu 1973, mocą odgórnych decyzji wszystkie organizacje studencki działające na uczelni zostały połączone w jeden Socjalistyczny Związek Studentów Polskich, as Uczelniany Parlament ZSP Politechniki Gdańskiej przestał istnieć. SZSP był silnie zależny od partii, lecz dzięki temu otrzymywał pokaźne strumienie państwowych środków poprawiających warunki socjalne studentów, jak również szczodrze finansowo wynagradzano różne formy aktywności młodzieży. Władze organizacji musiały podejmować polityczne stanowiska a ich deklaracje często nie były zbieżne z elektoratem przez co ilość zrzeszonych studentów mocno spadła. To były trudne czasy dla studenckiej samorządności.

    Stan wojenny a parlament

    Stan wojenny spowodował zawieszenie działalności wszystkich organizacji, jednak mimo to samorządowcy spotykali sie w pokojach rady mieszkańców. W akademikach powstał punkt kontaktowy. Ostre rygory tego okresu spowodowały, że wielu studentów aresztowano lub lub internowano. Prorektor doc Marianna Sankiewicz odwiedzała różne ważne gabinety oraz miejsca odosobnienia i skutecznie pomagała w uwalnianiu zatrzymanych kolegów.

    Rok 1982 zakończył historię SZSP wraz z wyborem nowych władz.

    Na przestrzeni zmian w Państwie również i my odzyskaliśmy naszą suwerenność.
    Dziś kontynuujemy nasze działania jako Samorząd Studentów Politechniki Gdańskiej,
    pracując na rzecz naszego akademickiego świata.

    Opublikowano: sobota, 14 Styczeń 2012

    Używając naszą stronę akceptujesz politykę cookies. więcej informacji

    The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

    Close